Ο Σακχαρώδης Διαβήτης αναγνωρίστηκε ως ασθένεια χιλιάδες χρόνια πριν. Κλινικά συμπτώματα, τα οποία έμοιαζαν με αυτά του Σακχαρώδους Διαβήτη είχαν περιγραφεί από τους Αρχαίους Αιγυπτίους το 1500 π.Χ., ενώ ο όρος «Διαβήτης» χρησιμοποιήθηκε από τον Αρεταίο της Καππαδοκίας (200 μ.Χ.), ο οποίος κατέγραψε αναλυτικά τη νόσο και τα συμπτώματα της.
Ο όρος «Σακχαρώδης» αποδόθηκε από τον Βρετανό Thomas Willis το 1675, ο οποίος παρατήρησε ότι τα ούρα και το αίμα των ασθενών είχαν γλυκιά γεύση, ενώ τo 1776 o Dobson απέδειξε τα ανεβασμένα επίπεδα γλυκόζης στα ούρα και στο αίμα.
Το 1857 ο Claude Bernard, καθόρισε το ρόλο του ήπατος στη γλυκογένεση και την θεωρία ότι ο Διαβήτης οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή γλυκόζης. Ο ρόλος του παγκρέατος στην παθογένεση του Διαβήτη προσδιορίστηκε από τους Mering and Minkowski το 1889.
Τα πρώτα είκοσι χρόνια του 20ου αιώνα οι επιστήμονες ερευνούσαν την υπόθεση της εσωτερικής έκκρισης του παγκρέατος, η απουσία της οποίας μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές στους πάσχοντες, οι οποίες αποκαλέστηκαν «Διαβήτης».
Το Σύνδρομο Διαβητικού Ποδιού (Diabetic Foot Syndrome) ή Διαβητικό Πόδι είναι μια σοβαρή επιπλοκή του Σακχαρώδους Διαβήτη (Diabetes Mellitus). Περιλαμβάνει μια σειρά από παθήσεις των Κάτω Άκρων, όπως η λοίμωξη, η εξέλκωση και η καταστροφή των εν τω βάθει ιστών του ποδιού. Υπάρχει συνύπαρξη Περιφερικής Νευροπάθειας (Peripheral Neuropathy), που εκδηλώνεται με έκπτωση λειτουργίας του νεύρου, που επηρεάζει τις αισθήσεις της αφής, του πόνου, της δόνησης και μπορεί να συνοδεύεται από δυσαισθησία (επώδυνο αίσθημα βελονών και μούδιασμα) και ποικίλου βαθμού αρτηριοπάθεια των κάτω άκρων.
Οι βασικές αιτίες για την εμφάνιση του Διαβητικού Ποδιού είναι η έλλειψη αισθητικότητας λόγω διαβητικής νευροπάθειας και η έλλειψη καλής αιματώσεως που οφείλεται σε περιφερική αρτηριακή νόσο. Η Διαβητική Νευροπάθεια (Diabetic Neuropathy) είναι μια επιπλοκή του Διαβήτη όταν δεν είναι καλά ρυθμισμένος, όπου τα νεύρα των ποδιών που κανονικά μεταφέρουν το αίσθημα του πόνου στον εγκέφαλο παύουν να λειτουργούν σωστά. Το αποτέλεσμα είναι οι ασθενείς να μην αντιλαμβάνονται τον πόνο, π.χ. όταν τους στενεύει ένα υπόδημα ή αν πατήσουν κάτι αιχμηρό, με κίνδυνο τραυματισμού του ποδιού χωρίς να το αντιληφθούν. Η Διαβητική Νευροπάθεια οδηγεί επίσης σε ατροφίες των μυών του ποδιού που καταλήγουν σε παραμορφώσεις της φυσιολογικής δομής των Κάτω Άκρων, με αποτέλεσμα αλλαγές στην κατανομή του βάρους στα πέλματα και αυξάνει σημαντικά την ανάπτυξη κάλων (τύλων) και πληγών (ελκών).
Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος (Peripheral Artery Disease) είναι αποτέλεσμα της αρτηριοσκλήρωσης των αρτηριών των άκρων, δηλαδή είναι μια στένωση που προκαλείται στα αγγεία που τροφοδοτούν τα Κάτω Άκρα με αίμα. Αυτό οδηγεί σε έλλειψη καλής αιματώσεως και συμβάλλει στην εμφάνιση ελκών ενώ κάνει την επούλωση υφιστάμενων πληγών πιο δύσκολη. Ο συνδυασμός νευροπάθειας και κακής κυκλοφορίας του αίματος διευκολύνουν την μόλυνση της πληγής που μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή των εν τω βάθει ιστών.
Ο κίνδυνος εμφάνισης διαβητικού ποδιού αυξάνεται στις εξής περιπτώσεις:
- Αν υπάρχει ιστορικό προηγούμενης πληγής ή ακρωτηριασμού Κάτω Άκρου
- Προχωρημένες μορφές Διαβητικής Πολυνευροπάθειας (Diabetic Polyneuropathy)
- Μειωμένη όραση, λόγω της οποίας τα άτομα σε διαβήτη είναι επιρρεπείς σε τραυματισμούς και δεν διαπιστώνουν εγκαίρως βλάβες στα πόδια τους
- Τελικό στάδιο νεφρικής ανεπάρκειας
- Κακή ρύθμιση Διαβήτη
- Κάπνισμα
- Παραμορφώσεις του ποδιού όπως σφυροδακτυλία, γαμψοδακτυλία, κοιλοποδία, δυσκαμψία του μεγάλου δακτύλου, υπερκερατώσεις, κάλοι, κ.α.
Κάθε διαβητικός ασθενής παρουσιάζει κίνδυνο ανάπτυξης διαβητικού έλκους περίπου 15%, κατά την διάρκεια της ζωής του. Χωρίς την έγκαιρη και πρέπουσα παρέμβαση, το έλκος μπορεί να επιδεινωθεί ραγδαία, οδηγώντας σε ακρωτηριασμό του προσβληθέντος άκρου. Στην Ευρώπη κάθε χρόνο, περίπου το 2-5% των διαβητικών αναπτύσσουν έλκη Κάτω Άκρου, ενώ το ποσοστό των ακρωτηριασμών στον πληθυσμό των διαβητικών ανέρχεται σε 0.5-0.8% ετησίως. Υπολογίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, πραγματοποιείται ένας ακρωτηριασμός Κάτω Άκρου λόγω επιπλοκών του Διαβήτη κάθε 20 δευτερόλεπτα.
Η παρουσία του Ποδολόγου στην ομάδα πρόληψης και αντιμετώπισης του διαβητικού ποδιού είναι κομβικής σημασίας. Μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη μείωση της πιθανότητας για ακρωτηριασμό, εξασφαλίζοντας την κατάλληλη φροντίδα των ποδιών σε κίνδυνο για διαβητικούς ασθενείς αλλά και για όσους γενικά αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα Κάτω Άκρα. Στόχος είναι η αποφυγή ακρωτηριασμών σε πόδι με έλκη, παραμορφώσεις και ανατομικές δυσλειτουργίες, δηλαδή ένα σύνηθες Διαβητικό Πόδι.
Αντιμετώπιση:
Στο Κέντρο Φροντίδας Άκρων Ακροποδητί, αντιμετωπίζουμε την κατάσταση αυτή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με σωστό ανώδυνο καθαρισμό, εφαρμογή τοπικής αγωγής, επιμονή και υπευθυνότητα φροντίζουμε το Διαβητικό Πόδι, επιτρέποντας στον ασθενή την επιστροφή του στις συνήθειες της καθημερινότητάς του. Όλα τα εργαλεία και θεραπευτικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στους ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη είναι Γερμανικής προέλευσης και φέρουν πιστοποίηση CE και είναι κατάλληλα για διαβητικό πόδι.
Επιπλέον, το Κέντρο Φροντίδας Άκρων Ακροποδητί, έχει τη δυνατότητα λήψης αποτυπώματος των κάτω άκρων σας, με σκοπό την κατασκευή Ορθωτικών Πελμάτων, τα οποία κρίνονται απαραίτητα στους ασθενείς με Διαβητικό Πόδι.
Μην αμελείτε τη φροντίδα των άκρων σας και επισκεφθείτε το Κέντρο Φροντίδας Άκρων Ακροποδητί για τη διάγνωση του προβλήματός σας.
Με τη σωστή καθοδήγηση της Ποδολόγου- Πιστοποιημένης Ειδικής Ορθονυχίστριας του Κέντρου μας, θα λάβετε τη φροντίδα που σας αξίζει, βελτιώνοντας άμεσα την ποιότητα ζωής σας.
Μη διστάζετε και κλείστε άμεσα το ραντεβού σας στο Κέντρο Φροντίδας Άκρων Ακροποδητί, για τον έλεγχο και την αποκατάσταση της πάθησής σας.
